Śp. Władysław Berus ( ur. 22.03.1935 r.) z Mroczkowa. Rzeźbą w glinie i drewnie zajmuje się od połowy lat 80. Na przeglądach i konkursach sztuki ludowej, w których bierze udział od 1986 r., jego prace - doskonałe technicznie i oryginalne pod względem kolorystycznym - oceniane są przez jurorów bardzo wysoko i nagradzane. Tematyka prac jest niezwykle bogata - najpełniej i najchętniej wypowiada się w tematach o treści religijnej i obrzędowej. Wytwarza także zabawki z gliny i drewna, prace przedstawiają głównie zwierzęta i ptaki. Są w większości malowane. Jest członkiem STL. Zmarł w 2021 r.
Ludwik Borowiec ( 1925-2005) z Gilowa. Rzeźbił w drewnie. Realistycznie wykonywane prace przedstawiały dawne życie wsi, zwierzęta, ludzi podczas gospodarskich zajęć. Rzeźbił także kapliczki i duże figury sakralne. Prace znajdują się w wielu prywatnych kolekcjach. W Bliżynie przy drodze na Końskie stoi kapliczka - figura Matki Boskiej.
Bogdan Gębski (1948-2005) z Nowego Odrowążka. Sztuka była dla niego sposobem na życie. Tworzył rzeźby w drewnie o tematyce sakralnej i obrzędowej. Kolorystyka i forma jego prac wyróżniała się wśród innych. Używał pastelowych, czystych kolorów. Wielokrotnie nagradzany na prestiżowych konkursach. Prace znajdują się w zbiorach muzealnych i prywatnych kolekcjach. Jego dzieło kontynuuje siostrzeniec Mariusz Świerczyński, znany już z udziału w konkursach i wielokrotnie nagradzany.
Garncarstwo
Rędocin to jeden z najsilniejszych ośrodków garncarskich w Polsce. Historia garncarstwa sięga 1880 roku za sprawą bogatych pokładów gliny ceramicznej tzw. ciąglicy, która została odkryta przy okazji poszukiwania i późniejszej eksploatacji rud żelaza, stanowiącej surowiec dla działających wówczas w pobliżu zakładów hutniczych. Dodatkowo bogactwo opału w postaci różnych gatunków drewna, w tym przede wszystkim dębowego i bukowego, pozwoliło na rozwinięcie się garncarstwa.
Wyroby tego ośrodka cechuje doskonałe opanowanie warsztatu, śmiała, żywa dekoracja polewą. Rędocin produkuje obecnie ceramikę glazurowaną i zgrzebną biskwitową. Nestorem ośrodka był Henryk Rokita ( zm. 2020 r.) , toczący na kole przepiękne naczynia użytkowe i dekoracyjne a także rzeźbiący w glinie bogate tematy sakralne i świeckie. Uznany Mistrz Garncarstwa Jarosław Rodak zmarł 22 maja 2026 r. był znanym mistrzem koła garncarskiego.
Tworzył i piękną ceramikę używaną, misy, dzbany , butle, donice o przezroczystej szklącej polewie, ukazującej związek formy i surowca. Działała tu też jedyna kobieta ceramik, Krystyna Mołdawa (zm. 2011 r.), wykonująca przepiękną ceramikę figuralną-córka garncarza i ceramika – Andrzeja Rokity.
Jarosław Rodak uznany garncarz przez ponad 40 lat pielęgnujący tradycje rodzinne. Pracę na kole garncarskim rozpoczął w 1971 r. Ceramiką (rzeźbą w glinie) ludową zainteresował się, gdy ożenił się z córką znanej ze swych rzeźb ceramicznych Krystyny Mołdawy i zamieszkał w Rędocinie, natomiast umiejętność wytwarzania wyrobów garncarskich zgłębił w pracowni znanego garncarza – Władysława Misiowca, przy pomocy którego opanował wszystkie wzory naczyń toczonych.
Twórca zajmował się zarówno garncarstwem jak i ceramiczną rzeźba figuralną. W garncarstwie sięgał po stare, tradycyjne formy, toczył dzbany, garnki, dzieżki, naczynia kuchenne (cedzaki, rondle), formy do ciasta oraz formy bardziej współczesne – wazony, świeczniki. Naczynia swoje zdobił ornamentem rytym bądź naklejanym. Pokrywał je ciemnozieloną lub ciemnobrązową polewaą. Formy jego naczyń jak i ich zdobnictwo nawiązują do starej ceramiki iłżeckiej. Cechuje je doskonałe wyważenie proporcji, olbrzymia staranność i czystość wykonania. To połączenie formy z ornamentem i polewą daje niezwykłe efekty artystyczne. Rzeźbą ceramiczną zajął się pod wpływem swojej teściowej Krystyny Mołdawy. Rzeźbił przede wszystkim świątki, tzn. postacie Chrystusa Frasobliwego, kapliczki. Zaskakują one oryginalnością rozwiązań plastycznych i ekspresją przedstawionych postaci. Prace jego znajdują w muzeach w całej Polsce, m.in. w Warszawie, Toruniu, Lublinie, Kielcach, Płocku, Krakowie a także u prywatnych kolekcjonerów w kraju i zagranicą. Posiadał pracownię garncarską, w której wspólnie z żoną Barbarą, przyjmował zainteresowanych, prowadząc pokazy i warsztaty garncarskie. Brał udział w licznych targach i kiermaszach sztuki ludowej na terenie całego kraju. W 2004 roku otrzymał Nagrode im. Oskara Kolberga za „Zasługi dla kultury ludowej" Jarosław Rodak był twórcą niezwykle ambitnym, kontynuatorem najlepszych tradycji ginącego już garncarstwa ludowego i rzeźby ceramicznej.
fot. Gminny Ośrodek Kultury w Bliżynie
Tkactwo
Bardzo powszechną umiejętnością, traktowaną raczej jako zajęcie dodatkowe niż rzemiosło, było tradycyjne tkactwo ludowe, którym zajmowały się kobiety w wielu wsiach. Tkactwo występowało dość powszechnie jeszcze po 1945 roku. W Nowym Odrowążku tkactwem zajmuje się Leokadia Okła i Krystyna Kościelniak. Wykonują na tradycyjnych ludowych krosnach pasiaste chodniki. Uczestniczą w wystawach i konkursach oraz organizują pokazy tkania na terenie województwa. Leokadia Okła współpracuje z dziećmi i młodzieżą przekazując swą wiedzę młodszemu pokoleniu. W Kopciach mieszka Władysława Kijanka która wraz z synem Janem Kijanką wykonuje tradycyjny zawód snowacza, przygotowując osnowę dla tkaczek.
Upowszechnianiem tkactwa ludowego i ochroną dziedzictwa kulturowego zajmuje się artysta plastyk Urszula Jędrzejczyk. Autorka i koordynatorka projektów dla dzieci i młodzieży, dofinansowanych przez Polską Fundację Dzieci i Młodzieży oraz Fundację Wspomagania Wsi. Członkini Polskiego Stowarzyszenia Edukacji Plastycznej, stypendystka Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w 2007 r.
